2007/Apr/07

เมื่อวานพอรู้ว่านิ่มต้องนอนโรงพยาบาล เรากับแม่ก็เลยต้องจำใจ ไปนอนที่โรงพยาบาลในคืนนั้นเลย ตอนแรกกะจะอยู่บ้านละคิดไปคิดมา กุต้องอยู่คนเดียวนี่หว่า เหอ ๆๆ ยอมไปนอนโรงบาลก็ได้เว้ย

กึ๋ย!!! แค่คิดก็เสียวแล้ว แต่ก็ดีหน่อยที่โรงบาลนี้ไม่ค่อยน่ากลัว ห้องพักก็ไม่น่ากลัว เหมือนเป็นโรงแรมซะมากกว่า ดีละ จะได้ไม่นอนหวาดผวาว่าจะเจอของดีแค่คิดก็ขนลุกแล้ว บรื๋อ !!!!

เรานี่ยิ่งไม่ค่อยถูกกับโรงพยาบาลซะด้วยสิ เมื่อก่อนน่ะถ้าไปโรงพยาบาลตอนมืด ๆ กลับมาบ้านจะต้องฝันร้ายทุกที ก็เลยไม่ค่อยชอบจะไปเยี่ยมใครที่โรงพยาบาลเท่าไหร่ อย่างเก่งก็ไปตอนเช้าซะมากกว่า

สรุปก็คือไม่ถูกกับโรงพยาบาล เพราะไม่อยากที่จะเห็นคนเจ็บคนป่วย อย่างบางคนงี้ แขนขาด ขาขาด แหกปากลั่นเลยอ่ะ ถ้าไม่เห็นอ่ะไม่ว่า แต่บางครั้งนี่ดิเห็นจะ ๆ เลย เรานี่เกือบจะเป็นลมที่โรงพยาบาลตั้งหลายครั้งน่ะ (เว่อร์ไปเจ้) เอ่อแก้ก็ได้วุ้ย.ก็ไม่ถึงกับเป็นลมหรอก แค่มึน ๆ เหมือนโดนสะกดอ่ะ อันนี้เป็นจริง ๆ สาบาญได้

นอกเรื่องซะยืดยาว..รู้สึกว่าบันทึกของเราแต่ละวันนี่ไม่ต่ำกว่า 10 บรรทัด เฮ้ยช่างมันเหอะ มีความสุขที่จะได้เขียนอ่ะจะ เข้าเรื่อง ๆ ไปนอนที่โรงพยาบาลก็ไม่น่ากลัวเหมือนที่คิด แอร์เย็นฉ่ำ เปิดทีวีทั้งคืน ยิ่งติด UBC ด้วย ความสุขดี ๆ นี่เอง

แต่สุขก็ใช่ว่าจะไม่มีทุกข์ รู้สึกทุกข์นี้จะเยอะด้วยสิ เพราะอะไรน่ะหรือ เบื่อ ครับท่าน เบื่อมาก วัน ๆ นี่นอนลูกเดียว เขียวลูกพ่อ (เอ้า..มั่ว !!! ) เอ่อนะ ทำอยู่ 2 อย่าง คือ นอนกับดูทีวี โครตเบื่อเล้ยย ตกลงว่าเราป่วยเอง หรือนิ่มมันป่วยกันแน่ เพราะหลับเหมือนกันทั้งวันทั้งคืน ดีน่ะที่พยาบาลไม่เจาะเลือดผิดคน เดี๋ยวได้แหกปากลั่นกันพอดี หุหุหุ

ปอลอ

-สงสารนิ่มเหมือนกัน อาการหนักใช่ย่อย พรุ่งนี้เค้าก็จะต้องส่งตัวไปรักษาที่โรงพยาบาลสวนดอกแล้วแต่เราไม่ไปแน่ ๆ สวนดอกอ่ะโครตน่ากลัว เกือบหน้ามืดหลายครั้งก็ที่สวนดอกนี่แหละ เรื่องไรจะไป โด่!!!

-ขอบใจน่ะนิ่มการเจ็บป่วยของแก ทำให้ช้านเป็นผู้ชนะ ฮะ ฮะ ฮ่า แม่พูดกะเราก่อนเว้ย ประโยคแรกที่พูดคือ กินข้าวยังนุ่น สถิติครั้งนี่ โกรธได้แค่ 5 วัน (อีกไม่นานเกินรอ ส้มตำ ไก่ย่าง รอตูด้วยเว้ย)

-เบื่อโรงบาลจะแย่ ถ้าเราป่วยเอง ขอรักษาไปด้วยเที่ยวไปด้วยได้ปะ อย่าอยู่เลยห้องสี่เหลี่ยมแคบ ๆ แบบนี้

บันทึกเมื่อ 28/มี.ค./50


Comment

Comment:

Tweet